Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών (eBook)

Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών (eBook)

Συγγραφέας: Δήμος Χλωπτσιούδης

Μορφή: eBook

Σελίδες: 240

Βιβλιογραφία: 150 βιβλία και μελέτες και 87 ηλεκτρονικά άρθρα

Λεπτομέρειες
Τύπος Αρχείου: PDF                     Γλώσσα: Ελληνικά

ISBN: 978-960-93-3586-7        Τόπος Έκδοσης: Θεσ-
                                                               σαλονίκη
                                                               Έτος Έκδοσης: 2011    

Παραγγελία:

Πιστεύουμε ότι €5 μπορούν να λειτουργήσουν συμβολικά καλύπτοντας μέρος εξόδων της παραγωγής και ταυτόχρονα να τις αντέξει κάθε Έλληνας. Διαθέσιμο ως αρχείο με e-mail ή σε autorun CD (απαιτείται πρωτύτερη επικοινωνία).

Μπορείτε να δείτε λεπτομέρεις και στην ηλεκτρονική βάση του BiblioNet.


Περιγραφή

Η παρούσα μελέτη δεν αποτελεί εγχειρίδιο ιδεολογικού σχολείου ούτε απάνθισμα δράσεων ή προτάσεων για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκομμένη από την κοινωνία, το κράτος και την ΕΕ. Προσπαθεί με τρόπο διαλεκτικό να δει τη σύνδεση των τοπικών αρχών με τα γενικότερα προβλήματα ακόμα και όταν αυτά υπάγονται σε εθνικούς χειρισμούς. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, άλλωστε, δεν είναι ανεξάρτητη από την κεντρική διοίκηση, αλλά αποτελεί τον πλησιέστερο λαϊκό εκφραστή ή έτσι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι. Τα προβλήματα της Αυτοδιοίκησης δεν είναι άσχετα από τα ζητήματα που απασχολούν τον πληθυσμό της και όλα τους εκπορεύονται από τις ίδιες φιλελεύθερες κυβερνητικές πολιτικές επιλογές.

Η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η περιθωριοποίηση της δημόσιας παιδεία και η αύξηση των ταξικών εμποδίων για την ακαδημαϊκή μόρφωση, η ανεργία που καλύπτεται πίσω από "στημένα" στατιστικά στοιχεία, είναι όλα τους όψεις του ίδιου πολυεδρικού μετανεωτερικού σχήματος της κοινωνίας μας. Σε τέτοια όψη στέκεται και η χωρίς πόρους Τοπική Αυτοδιοίκηση εξαρτημένη και υπερφαλαγγισμένη από τη γραφειοκρατία και το κομματικά ανταλλάγματα.

Το παρόν αποτελεί μια σειρά κρίσεων, ιδεών και προτάσεων με την ελπίδα να συντελέσει στον πολιτικό αυτοδιοικητικό διάλογο που φθίνει στις μέρες μας. Προβάλλουμε την αντίληψη για μια άλλη, για μια διαφορετική Αυτοδιοίκηση. Γιατί τελικά Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι τα κτίρια, οι δρόμοι και οι κήποι με τα πάρκα. Η τοπική αρχή που θέλει να λειτουργεί με τις αρχές της κινηματικής δημοκρατίας είναι πρωτίστως ανθρώπινη και ανοιχτή προς τη δράση των ανθρώπων. Η οποία επιλογή της κρίνεται από την προτεραιότητα που έχει ή από το ποιον εξυπηρετεί πρωτίστως, τη δημοκρατική γραφειοκρατία και την κεντρική διοίκηση ή τον ίδιο τον πολίτη; Και οι άνθρωποι δεν είναι αφηρημένες έννοιες.

Πολυπολιτισμικότητα & Ξενοφοβία, Διαφορετικότητα & Νεορατσισμός

Η επινοητική φύση του εθνικού κράτους δεν μπορεί πλέον να διατηρήσει το μύθο ενός πολιτισμικά και εθνικά ομοιογενούς πληθυσμού. Η διεθνής μετανάστευση έχει γίνει αναπόσπαστο στοιχείο του σύγχρονου διεθνούς συστήματος. Η ξενοφοβία, βέβαια, συνδέεται και με την κρίση ταυτότητας. Γεννιέται όταν μια ταυτότητα αισθάνεται ότι κινδυνεύει από απειλές που δεν είναι άμεσα αναγνωρίσιμες. Η παγκοσμιοποίηση, εκτός του ότι θέτει υπό αμφισβήτηση την ταυτότητά μας, απειλεί και την ικανότητά μας για δράση. Όλο και πιο συχνά αισθανόμαστε ανήμποροι και ανίσχυροι.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αληθινή κατάρρευση του εγώ. Τότε γίνεται εύκολο να φορτώσουμε την ευθύνη γι' αυτή την κατάσταση σε κάποιον άλλον, ο οποίος είναι αναγνωρίσιμος από το ένα ή το άλλο ειδικό του γνώρισμα. Η αόριστη και ασύλληπτη απειλή μπορεί έτσι να εντοπιστεί και επομένως μπορεί να αποκρουστεί πιο εύκολα. Είναι η δυναμική του αποδιοπομπαίου τράγου. Η διαφορετικότητα του Άλλου είναι ένα πρόσχημα για να προβάλουμε πάνω του τις δικές μας αγωνίες. Απορρίπτοντάς τον θέτουμε σε κίνηση την άρνηση της ανθρωπιάς του Άλλου. Η απανθρωποποίηση αυτή γεννά τον απόλυτο Ξένος, που μεταμορφώνεται σε παγκόσμια απειλή απέναντι στην οποία πρέπει να αμυνθούμε.

διαβάστε το δοκίμιο

Ο λαϊκισμός υποβαθμίζει τον πολίτη σε υπήκοο και καταναλωτή συνθημάτων

Ο πολίτης υποβαθμίζεται σε καταναλωτή ιδεών και συνθημάτων. Χάνει την ιδιότητα του πολίτη και μεταβάλλεται σε διεφθαρμένο υπήκοο. Από πολιτικό ον που συμμετέχει και συλλειτουργεί, μεταμορφώνεται από την Κίρκη του λαϊκισμού σε πειθήνιο όργανο των φορέων εξουσίας, σε ανδράποδο της μοναρχίας του λαϊκιστή. Η δικτατορία του λαϊκισμού βάζει στο γύψο κάθε γνήσια λαϊκή έκφραση, κάθε λαϊκό ανακλαστικό. Ο πολιτικός λόγος γίνεται συνθηματικός, γρήγορος, επιφανειακής προσέγγισης.

Σε μια εποχή που συσσωρεύεται ένα τόσος μεγάλος όγκος πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, ο λαϊκιστής προβάλλεται αυτάρεσκα και πατερναλιστικά ως από μηχανής θεός.

Ο δημαγωγικός λόγος επικαλείται το συναίσθημα. Απορρίπτει τη λογική και κάθε ορθό συλλογισμό. Απευθύνεται με λόγο συνθηματικό στον ψυχισμό του δέκτη. Η λαϊκίστικη λογική δεν επιδέχεται κανέναν έλεγχο, καμία κρίση. Φθηνές γενικεύσεις κι επικλήσεις του κοινωνικού ή ιστορικού φαντασιακού.

Διαβάστε το δοκίμιο

Ανθρωπισμός: ο μετανεωτερικός ατομισμός φθείρει τις ουμανιστικές αξίες

Ανθρωπισμός σημαίνει σεβασμός για τον Άνθρωπο, για ένα άτομο ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, θρησκείας ή φυλής. Σημαίνει αναγνώριση της αξίας της προσωπικότητας του ανθρώπου. Είναι το κήρυγμα της ελευθερίας της σκέψης και έκφρασης, της ανοχής των απόψεων του συνανθρώπου.

Ο φανατισμός, η μισαλλοδοξία, οι προκαταλήψεις είναι απάνθρωπες. Τα στερεότυπα, ο ατομισμός, η απουσία διαλόγου είναι μισάνθρωποι. Εχθρός του ανθρωπισμού δεν είναι κανείς άλλος από τον ατομισμό και τον ανταγωνισμό.

Η ίδια, βέβαια, η παιδευτική διαδικασία προάγει τον ατομισμό και τον ανταγωνισμό. Και δεν κάνουμε λόγο για συναγωνισμό, αλλά για έναν άκρατο ανταγωνισμό που εκφράζεται μέσα από τη βαθμοθηρία και επιβάλλεται με το εξετασιοκεντρικό σχολικό σύστημα.

Η κατανάλωση, από την άλλη, ως μέσο ικανοποίησης ψυχοσυναισθηματικών αναγκών και κοινωνικής προβολής, είναι μία αντιανθρώπινη μορφή κατεξοχήν ατομικίστικης αντίληψης.

Και σε τούτα έρχεται να προστεθεί και η καθημερινή προβολή από τα κάθε λογής μέσα επικοινωνίας. Ο λαϊκισμός, οι εξωθεσμικές παρεμβάσεις για την τάχα επίλυση προβλημάτων με το δημόσιο και η άμετρη σκανδαλολογία έρχονται να προβάλλουν το άτομο.

Διαβάστε το  δοκίμιο

Από την ηθική στην ελευθερία

Οι μεταμοντέρνες υπαρξιακές αναζητήσεις τελευταία στράφηκαν σε ιδέες που είχαν ξεθωριάσει τις προηγούμενες δεκαετίες. Η ηθική και η ελευθερία επανήλθαν στη δημόσια σφαίρα. Ούτε όμως η ηθική ούτε η ελευθερία ως αξίες είχαν πάντα το ίδιο περιεχόμενο και την ίδια βαρύτητα. Στον κοινωνικό μετασχηματισμό άλλαζαν, προσαρμόζονταν στα νέα κοινωνικά δεδομένα.

Ούτε η ηθική ούτε η ελευθερία είναι έννοιες δογματικές. Στο παρελθόν δογματικά κέντρα προσπάθησαν να τις ενσωματώσουν στο ιδεολογικό τους άρμα, μα τελικά κάθε μικρή ή μεγάλη επιτυχία να την ορίσουν στο στενό ηθογλωσσολογικό πλαίσιό τους ήταν μικρής χρονικής διάρκειας κι ουσιαστικά απέτυχαν. Η κοινωνία χωρίς να γνωρίζει δογματικά στεγανά αλλάζει.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι στατικά μοντέλα που κομφορμιστικά εξετάζουμε ή ορίζουμε. Είναι διαρκώς μεταλλασσόμενοι οργανισμοί ατομικών και συλλογικών αναζητήσεων. Ως ζωντανοί οργανισμοί απορρίπτουν αρχές και μεταμοσχεύουν νέες αξίες στηρίζοντας τη συλλογική λειτουργία των υπαρχόντων. Έτσι και η ελευθερία και η ηθική συν-ορίζονται μέσα από τη μεταξύ τους σχέση και τη σύνδεσή τους με τις κοινωνικές εξελίξεις.

Διαβάστε το  δοκίμιο

Η άγνοια οδηγεί στη μισαλλοδοξία και τη συντήρηση

Η άγνοια οδηγεί στο φόβο, στη μισαλλοδοξία, το φανατισμό. Αποτελεί τροχοπέδη της δημοκρατίας, χειραγωγεί τον αμαθή λαό. Η αδυναμία σκέψης είναι, εξάλλου, αυτή που επιτρέπει στα στερεότυπα και στους μύθους να γίνονται πολύ πιο πειστικά σε ένα κοινωνικό διάλογο. 

Η άγνοια προσφέρει ορύγματα προστασίας στο φόβο και τη μισαλλοδοξία στο πεδίο μάχης με την κριτική σκέψη. Είναι πέπλα σκότους που εμποδίζουν το νου του ανθρώπου να σκεφτεί με καθαρότητα πνεύματος και κριτική δημιουργικότητα. Είναι σαν τοξικά αέρια που πνίγουν την ανάσα του πνεύματος, σα δηλητήριο που ομοιάζοντας με φάρμακο αντιτοξικό τελικά σκοτώνει κάθε δημιουργική σκέψη. 

Ένα νέο δοκίμιο έρχεται να προστεθεί στο συγγραφικό μας βιογραφικό. Το ίδιο το θέμα του είναι ίσως το πιο σημαντικό, καθώς στην ελληνική γραμματολογία δεν υπάρχουν ανάλογες προσπάθειες. Το δοκίμιο ολοκληρώθηκε στις αρχές του Απρίλη του 2010.

Διαβάστε το δοκίμιο

Η δημαγωγία της "δημοκρατίας"

Η δημοκρατία δεν έχει θέσφατα. Είναι ένας διαρκής διάλογος που ποτέ δεν πρέπει να μας ικανοποιεί γιατί ποτέ η κοινωνία μας -όσο και να εκδημοκρατιστεί- δε θα είναι τέλεια. Είναι ο συνεχής πολιτικός και κοινωνικός μετασχηματισμός της ανθρώπινης κοινότητας.

Η αμφισβήτηση είναι η ρίζα αυτή της δημοκρατίας. Οδηγεί στην αμφισβήτηση της αριστοκρατικής υπεροχής και στον κοινωνικό αγώνα για αλλαγή στο status quo. Οδηγεί στην άρνηση των δημοκρατικών ονείρων της κατανάλωσης και της ατομικής κυριαρχίας του κοινωνικού κανιβαλισμού. Συνδράμει στην ανάπτυξη μιας ιδεολογικής αντίληψης ενάντια στη θεσμισμένη κοινωνική παράσταση προτείνοντας συνέχεια συνειδητές αλλαγές στον κοινωνικό βία που πια να εξυπηρετούν άμεσα την πλειοψηφία.

Ακολουθεί η πρωτόλεια εκδοχή του δοκιμίου που εκδόθηκε το 2009. Το ίδιο το βιβλίο κυκλοφορεί κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (εκδόσεις "ΣΥΝ(+)είδηση", ISBN 978-960-88998-5-8). 

Διαβάστε το δοκίμιο

Σκέψεις για την Iστορία: νέες εποχές, νέα ερωτήματα, νέες αναζητήσεις

Ήδη από την εποχή του Διαφωτισμού πολλοί είχαν προσπαθήσει να προσεγγίσουν φιλοσοφικά την Ιστορία. Η Ιστορία όμως δεν είναι απλά μια ακόμα φιλοσοφία. Είναι το επιστέγασμα της σκέψης μας για παλαιότερες εποχές, είναι το σύνολο της αυτοεκτίμησής της κοινωνίας μας. Η Ιστορία, λοιπόν, από μια απλή επιστήμη, ανάγεται σε μία ιδεολογία. Καθώς όμως αντικατοπτρίζει την κοινή κοινωνική μας σκέψη, αποτελεί ένα ισχυρό εθνικό δεσμό -και βέβαια όπλο εθνικής ενότητας και διαφοροποίησης.

Ως θεσμός δέχεται την αμφισβήτηση, την κριτική. Η Ιστορία δε γράφεται πια από νικητές. Αμφισβητείται άμεσα πια ο τρόπος παραδοχής δεδομένων για άλλες εποχές γεγονότων κι εκτιμήσεις. Οι αμφισβητήσεις τούτες μόνο αρνητικές δε μπορούν να θεωρηθούν, αφού προάγουν ένα διάλογο μοναδικής αξίας για την κοινή γνώμη (όχι των δημοσιογράφων τη γνώμη) κριτική των ιδεών και της αυτοαντίληψής μας. 

Οι διαμάχες γύρω από την Ιστορία δεν μπορούν να ερμηνευτούν έξω από το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο έλαβαν χώρα.  Το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, το διαδίκτυο και τα άλλα ΜΜΕ, η κατάκτηση ότι οι λαϊκές μάζες μπορούν να ασχολούνται με την Ιστορία, έφεραν στο προσκήνιο πολύ κόσμο και άρα και τα ΜΜΕ στο εμπορικό παιχνίδι προβολής της θέσης μας. 

Διαβάστε το δοκίμιο